Wat is dit leven?
Wat is dit leven.
Echt of is het slechts een droom?
Proberen we niet allemaal wanhopig
Wakker te worden
Voor we slapen gaan?
Leven we slechts in onze eigen fantasie.
De werkelijkheid is niets
Dan wat we bedachten.
Te zijn in een fragment van hersenspinsels
Is al wat rest
Voor nu
En voor altijd.
De eeuwige schijn van verwarde gedachten
Een moment voor het ontwaken
Dat is bestemd
Tot dat wat ons staat te wachten
De eeuwigheid slechts in het denken
In staat tot zijn
Wat we van onszelf verwachten
Ontstaat vanzelf
Het beeld achter de spiegel
Moet heel even lachen
Wat als we zijn
Niet meer dan slechts
Een experiment
Van vreemde buitenaardse krachten
Die een wereld voor ons bedachten
Om in te dolen
Als ratten in een doolhof
Te blijven zoeken
Naar onszelf
En de verlossing
Vergeving voor onze daden
Die we niet zelf beslisten
De wegen die allen
Slechts rotondes bleken
De eeuwige spiraal
Waaruit geen ontkomen mogelijk is
De circel die langzaam wordt gesloten
Ontsnappen is slechts
De illusie van het wachten
Op beter dat ons zal worden gebracht
Het zelf te maken
Hebben we nog nooit bedacht
Wel hebben we
Voor al ons nodeloos lijden
Een horde goden uitgedacht
Die voor ons
Doen en laten
Verantwoordelijk gehouden worden
Waar zelf de wil ontbreekt
Zelfs de wil ons ontbreekt
Om ons eigen lot
Te beslissen
Wat als we zijn
Maar niet echt
We leven niet
Maar zijn al dood
Wat als wat we denken
Te beleven
Is slechts
De herinnering
Aan ons levenslange wachten
Op het moment
Van sterven
Afwachten
Of we echt zijn heen gegaan
Zitten we zelfs na de dood
Nog doodleuk te verwachten
Dat een ander wel
De verantwoordelijkheid
Voor ons leven neemt
Maar bang om echt
Te leven
Zijn we als de dood
Dat die ander
Behalve verantwoordelijkheid
Ook ons leven neemt
Of erger nog
Ook onze dood
Dan hebben we voor niets geleefd
En zijn voor niets gestorven
We hebben nooit geleefd
En niets is wat we hebben
En wat we mogen houden
Ook na
Het sterven
Omdat wat we slechts meegenomen hebben
De oogkleppen
Die niet meer werken na het sterven
Zien we voor het eerst
Wat we hadden kunnen zien
En zijn
Toen we nog leefden
Het was toch
Een mooie dood
De droom voorbij
Volgt dan wellicht
Het ontwaken
En hebben we alles slechts gedroomd
Dan gaan we toch maar door
Met fantaseren
Want het is zo leuk
Te bedenken
Hoe het had kunnen zijn
En stukken veiliger te bedenken
Dan te zijn
Van wie we dromen
Dus slaap zacht
En wel
We zullen zien
Ook zonder ogen
De werkelijkheid
Heeft ons
Een eeuwigheid
Bedrogen.
Gr. Ruud